zaterdag 31 maart 2012

Kapitale blunder - Pauze #5

Het was een zonnige dag.
Voorbij het raam van mijn studio in een enorm kantoorpand in Amersfoort zag ik de drukte op gang komen. Dat is een dagelijks verschijnsel tussen twaalf en één uur. De wijk is een doorsnee saaie kantoorwijk waar niemand woont, en waar niemand over straat loopt. Tijdens lunchtijd komt de boel tot leven.  Een deel van de kantoorlui maken een ommetje door de buurt, de spreekwoordelijke frisse neus wordt opgehaald.
Wie geen eigen broodtrommeltje heeft meegenomen, kan langs mijn studio lopen om bij  het station naar de italiaan te gaan die daar een standje heeft waar hij goed belegde italiaanse bollen verkoopt. Het is er altijd druk.

Toen ik laatst stond te wachten op mijn italiaanse bol met ham, kaas, tomaat, uitjes en kappertjes, flitste er plotseling een helder licht door mijn hoofd en belichtte precies de kapitale blunder die ik in mijn leven gemaakt had. Een eurekamoment, maar wel veel te laat. Het kwam door wat je op deze foto ziet:

Je ziet een leuk stalletje waar je leuk mee kunt verdienen. In het stalletje staan twee jongens zich uit de naad te werken, maar buiten, in het zonnetje, zit pa op een kruk heel tevreden niets te doen. Aan de andere kant van het stalletje staat een dikke auto die het stalletje later weg zal trekken, wellicht naar een volgende lokatie. Die dikke auto is van pa, wed ik. Het stalletje ook, de vergunning, de glimmende espressomachine, alles is van pa. En zijn zoons werken, terwijl hij in het zonnetje zit.

Moet ik nog uitleggen wat mijn blunder was? 
Mijn zoons doen inmiddels waar ze zelf zin in hebben.  
Ik heb niet eens een pensioenregeling.
En nu is het te laat.

1 opmerking:

Tom zei

Haha... dat heb je goed gezien ;-)

Mooi foto's!