Openbaar werken

Een winkel laat de mensen op straat graag zien wat er binnen te koop is. Dat is handig voor de mensen buiten, en ook voor de winkelier die dan niet de hele tijd mensen binnenkrijgt die om iets vragen wat hij niet verkoopt. Winkeliers hebben daarom de etalage uitgevonden. Wat je in de etalage ziet is binnen te koop.

Sommige winkels worden verhuurd aan mensen die geen winkelnering hebben. Vaak worden er dan cremekleurige verticale jaloezien opgehangen en gaan ze daarachter zitten werken. Voor het straatbeeld is dat nogal saai, en voor de harde werker bovendien ook. Al het leuks dat voorbij het raam loopt ontgaat hem, ook als hij even voor zich uit zit te staren.

Gelukkig zijn er ook bedrijfjes die het raam gewoon open laten. Ze zetten een tafel neer, een kantoorplant voor de sfeer, pakken hun laptop en gaan hard zitten tikken. Ik hou daar wel van. Wat er gewerkt wordt weet ik niet, maar er wordt geconcentreerd gewerkt. Misschien trekt dat ook wel klanten.

Mezelf zou ik toch niet zo snel in de etalage zetten. Je haar moet de hele dag goed zitten, je kan niet in je neus graven of je bilspleet ontjeuken en als je in werktijd steeds zit te wordfeuden ziet iedereen dat. Ik ben geen reclame voor mezelf, vrees ik.