zaterdag 4 juni 2011

Rollende Keukens Festival

Op het terrein van de Westergasfabriek in Amsterdam vindt dit weekend het weekend van de Rollende Keukens plaats.
Een groot grasveld staat helemaal vol met karren, bussen, caravans en ander rollend materieel. Verbindende faktor: ze dienen om te kunnen koken op elke mogelijke plek. Bijvoorbeeld op een grasveld in Amsterdam, maar meestal bij festivals of feestjes.

Denk nou niet, op de markt hiero staat ook elke week wel een wagen waarin frieten gebakken worden, dus, wat is de big deal nou eigenlijk?  De big deal is dat deze rollende keukens het allemaal nou net ff anders doen dan die rijdende frituur van bij jou om de hoek. En neem van mij aan: net ff lekkerder. Veel lekkerderder.

Bij Rollende Keukens heet de frietkar namelijk Sticky Fingers en is de patat bio. Bio patat is al bijzonder, maar je kraam dan ook meteen vernoemen naar de vieze vingers die je krijgt van het eten van patat met je vingers, is in de gangbare snackbusiness niet gebruikelijk.

Bij Rollende Keukens kan je een espressootje of wat voor waanzinnige koffievariant dan ook kopen bij een koffiebus die niet zo heel veel groter is dan het glimmende koffieapparaat wat er uitgeschoven is. Suiker en melk bij het achterraam. Mijn koffie is zoals ze hoort te zijn: zwart, heet en erg lekker.

Er is ook een aanhanger met een enorm zwart rokend geval er op. Aan de ene kant brand een vuurtje, de hitte wordt vervolgens door het apparaat gevoerd. Daar liggen grote hoeveelheden spareribs en worstjes gaar te worden. Maar het mooiste is een stuk varken dat op een lage temperatuur in zestien (16!) uur is gaar gemaakt. Dan kan je het met je vingers uit elkaar trekken. Je weet niet wat je proeft, want zoiets kan je normaal nergens krijgen. De baas van het zwarte gevaarte noemt zich overigens geen kok, maar Voedsel Enthousiasteling. Klinkt niet zo heel erg poetisch, maar klopt wel.







 Wij aten  een broodje zelfgemaakte worst met tijm en venkel en met mosterd en nog wat terwijl er ook bij het ene broodje nog zuurkool tussen gefrot was en bij het andere rukola en mayo-niet-uit-een-potje. Ga ook zo'n broodje eten. En ondertussen denk je aan unox en verbaas je je te pletter hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat zulke vieze worst overal te krijgen is, en een worst met tijm en venkel alleen maar één weekendje op een veldje bij een voormalige gasfabriek. Raar toch?

Geen opmerkingen: